12 Banjaluckih beba

2013-07-07 16:05

Trazeci na internetu fotografije Banjaluckih spomenika nasao sam foto spomenika umrlim bebama iz Banjaluckog porodilista u toku poslednjeg gradjanskog rata. Malo sam se zainteresovao o tom dogadjaju pa pogledah neka dokumenta koja su me bacila u nedoumicu istinitosti o tom sto se stvarno desilo.

Tekstovi su objavljeni na internetu i ja ih samo prenosim a citaoci neka procjene sto je vjerodostojno.

 

Smrt 12 banjalučkih beba je naziv za događaj koji se za vreme  rata u BiH u junu 1992. godine dogodio u Banja Luci, koji je danas predmet velikih kontroverzi.

 

Prema zvaničnoj verziji, na odeljenju za intezivnu negu u  porodilištu je usled nedostatka kiseonika potrebnog za adekvatan tretman umrlo 12 od 14 tamo smeštenih beba. Srpski mediji su za to optužili međunarodnu zajednica, odnosno blokadu Bosanske krajine od strane hrvatskih i bosanskih snaga. Slučaj "smrti 12 banjalučkih beba" je bio neposredan povod za veliku vojnu Operaciju Koridor u ljeto 1992. godine, tokom koje su srpske snage zauzele Bosansku posavinu i uspostavile kopnenu vezu između zapadnog i istočnog djela Republike Srpske. U Banjoj Luci postoji spomenik umrlim bebama, podignut tokom rata

 

Neki autori smatraju da je čitav događaj izmišljen ili preuveličan i da predstavlja "paradigmatičan slučaj" srpske propagande.

U prilog takvim tumačenjima se navodi tvrdnja bliskog Miloševićevog saradnika Borisava Jovića u njegovim memoarima, kao i podatak da su u neposrednoj blizini Banjaluke postojala dva aktivna postrojenja za proizvodnju medicinskog kiseonika. Borisav Jović je otkrio da se radi o "patriotskoj" podmetačini statističkih podataka o smrtnosti dece u normalnim uslovima kao jednokratnom incidentu.

Rat u Bosni i Hercegovini i prateći politički događaji u SR Jugoslaviji oterali su taj trend još dalje. Paradigmatičan je slučaj "banjolučkih beba" iz juna 1992: za "smrt 13 beba u banjolučkoj bolnici zbog nedostatka kiseonika" optužena je međunarodna zajednica i njene sankcije. To što je ceo slučaj bio izmišljen (kako lepo objašnjava dr Borisav Jović, jedan od aktera, u svojim memoarima), to što su u neposrednoj blizini Banjaluke postojala dva aktivna postrojenja za proizvodnju medicinskog kiseonika - nije pomoglo; vera u "nebesku misiju" i "zaveru protiv Srba" bila je jača.

U presudi Radoslavu Brđaninu pred Međunarodnim sudom za ratne zločine - koja nije ulazila je li rječ o autentičnom slučaju ili ne - se tretman ovog slučaja u srpskim medijima 1992. godine navodi kao jedan od primera propagande koja je bosanske Srbe trebale okrenuti protiv Muslimana i Hrvata.

Ne komentarisem ovaj dogadjaj jer ne znam pravu istinu.